Huisbezoek

12-03-2015 16:42

Vandaag moesten we op een huisbezoek bij de verzorgers van een meisje wat niet regelmatig naar het dagcentrum komt. Het meisje is een weeskind wat bij haar tante woont. Ze is bovendien ook HIV positief.

Dus ze heeft onze zorg hard nodig. We wilden graag weten wat de reden is dat ze zo onregelmatig komt.

De weg er naar toe was prachig. Slingerende paadjes tussen de groene maisvelden en op de achtergrond de bergen. De zon scheen en het was heerlijk warm.

Ik genoot ervan. Maar de matron zag iets anders. "Geen regen" merkte ze op. "Je ziet de mais, in deze tijd heeft het regen nodig." Ik zag inderdaad dat de mais op verschillende plekken geel wordt. En ze is nog niet rijp.

"Dat betekent honger." zei ze. "En dat is erger dan al de huizen die ingestort zijn. Want dit treft iedereen."

Opeens zag ik alles anders. Zal een nieuwe ramp Malawi treffen? Nu niet door de overvloedige regens, maar door droogte op het moment dat alles regen nodig heeft?

Laten we hopen en bidden dat de Heere regen zou willen geven zodat er toch nog een oogst binnengehaald kan worden.


Op een gegeven moment moesten we de auto aan de kant zetten en lopend onze weg vervolgen.

Een smal kronkelpaadje ging stijl naar beneden. We moesten een riviertje oversteken. We sprongen over wat stenen om zo de overkant te bereiken zonder natte voeten.

Tenslotte kwamen we bij het huis waar de familie op dit moment verblijft. Hun eigen huis is ingestort door de regen en ze wonen nu bij een oude oma in huis.

We vertelden wat het doel was van onze komst. De tante begreep het volledig. Ze vertelde dat ze het meisje elke dag naar het dagcentrum stuurde. Maar dat ze regelmatig niet ging en bleef spelen in de buurt. Ze gaven haar dan geen eten, maar ze lijkt zich daar niet om te bekommeren.

Op een gegeven moment kwam het meisje thuis. Ze schrok wel toen ze ons zag zitten. Want om deze tijd hoorde ze op het dagcentrum te zijn.

Het is nog een jong meisje. We kunnen er niet achter komen wat de reden is dat ze niet komt.

Voor dit meisje zou het heel goed zijn als ze naar het weeshuisje kon. Dicht bij het dagcentrum zodat er meer controle op haar is. Tot nog toe lijkt alle moeite die wij doen om haar naar het dagcentrum te krijgen, tevergeefs te zijn. We moeten dit eerst maar eens met het management bespreken.

We lazen een stukje uit de Bijbel en de hoofdonderwijzer deed een gebed.

Het meisje ging met ons mee naar het dagcentrum. Ze beloofde dat ze elke dag zal komen.

Maar dat heeft ze vaker gedaan.............