Naar het ziekenhuis

26-12-2014 16:17

Wat een dag vandaag!

Het liep allemaal anders dan gepland.

Ik zou vanmiddag met de dominee wat oude mensen bezoeken om ze voedselpakketjes te brengen.

Maar eerst wilde ik heel graag bij de jongen kijken met HIV waar ik pas over verteld heb.

Samen met de dominee ging ik er heen.

Toen ik hem zag, schrok ik echt.

Zijn wang was aan één kant helemaal opgezet.

Het slikken deed ook erg zeer daardoor.

En hij at niets meer. Alleen een klein beetje drinken.

Ik wist niet wat ik moest doen.

Dus eerst maar even met Wim overlegd.

Die zei dat ik het beste naar het districtziekenhuis in Chiradzulo kon gaan

Dus toen ben ik samen met Elestina, Yohane en zijn moeder naar het ziekenhuis gereden.
gereden.

Daar was alles leeg en verlaten.

Ik hoopte zo dat er nog een dokter zou zijn.

En dat ze hem wilde helpen.

Want het is natuurlijk de dag voor kerst. Gerust dat alle dokters al naar huis
zijn.

We liepen naar de spoedeisende hulp.

Er was geen dokter.

Iemand probeerde een dokter te bellen. Maar geen resultaat.

Toen liepen er twee mannen naar buiten.

Ik vroeg: "Are they doctors?" Yes!

Ik hen achterna: "Please, can you help us? I beg you!"

Maar hij zei dat hij geen dienst had. Hij zou de dokter bellen die dienst
had.

Gelukkig kwam die er even later aan.

We mochten als eerste komen. Terwijl er nog meer mensen zaten te wachten.

Dat voelde wel een beetje oneerlijk. Omdat je een blanke bent, helpen ze je eerst.

Maar het gaat om de Yohane!

De dokter zei gelijk dat hij opgenomen moest worden.

Hij heeft een abces in zijn wang. En zijn oren zijn chronisch ontstoken. Die moeten schoongemaakt worden.

En verder heeft hij een erge huidinfectie.

Hij kreeg infuus, antibiotica en pijnstillers.

En ze gingen bloed afnemen om te kijken hoe het met zijn immuumsysteem
is.

Ik had wel het idee dat het een kundige dokter was.

Hij was ook heel aardig.

Daarna moest hij naar de kinderafdeling.

Echt zielig, dat infuus en die injecties.

Hij moest overgeven.

Ik moest weer terug naar Mbulumbudzi om kleren, emmers, zeep enz op te
halen.

Want ze moeten daar zelf de spullen meenemen om hem te wassen.

Dat doen de verpleegsters niet.

Ook moet je zelf voor het eten zorgen.

Omdat er in deze tijd veel honger wordt geleden, zei Wim dat ik wel een paar zakken mais aan het ziekenhuis kon geven voor de arme families.

Daar waren ze natuurlijk heel blij mee.

Het was al donker toen ik terug naar huis reed.

Niks aan om in het donker rijden.

Het regende, de ruiten waren beslagen, geen straatverlichting en
allemaal mensen en dieren op de weg.

Maar ik ben heel blij dat het ventje opgenomen is.

We hopen en bidden dat de medicijnen aan mogen slaan en dat hij gespaard mag blijven.