Verhuizen

30-01-2015 12:48

Afgelopen woensdag zijn mijn ouders verhuisd van Urk naar Wekerom.

Er is door de gemeenteleden heel wat werk verzet in de pastorie om alles klaar te krijgen voor hun komst.

Maar nu is dan alles weer heerlijk schoon en netjes. En de spullen zijn zo goed als allemaal uitgepakt.

Dankzij de hulp van hun kinderen.

Deze week verhuisde onze pastor ook naar een andere gemeente.

En vandaag arriveerde de nieuwe pastor.

Er zijn wel wat verschillen..............

We noemen het hier pastors omdat het geen echte dominees zijn.

Eigenlijk zijn het lerend ouderlingen. Ze mogen de sacramenten niet bedienen.

Ze hebben een theologische cursus afgerond en krijgen dan een eigen gemeente.

Zondag was het de laatste keer dat de pastor bij ons preekte.

Hij preekte gewoon net als anders. Geen afscheid, geen toespraken.

Dinsdagmiddag werd hij met een vrachtwagen verhuisd naar Namitambo

Zijn huisraad stond al buiten. Een paar stoelen, matten,wat emmers en teilen, een kookpot en kleren.

Hij was nog niet naar zijn nieuwe woning wezen kijken. Daar had hij geen geld voor.

Vrijdag arriveerde de nieuwe pastor. Ik was die dag in Mbulumbudzi dus kon ik alles meemaken.

Het regende heel hard. Een gemeentelid kwam vertellen dat de pastor was gearriveerd met de minibus en bij de afslag van het dagcentrum stond te wachten.

Ik ging erheen met de auto om hen op te halen.

Daar stonden ze dan. Doornat geregend. Een nog jonge pastor met zijn vrouw en drie kinderen. De jongste was een baby van een paar maanden.

Ze hadden twee pakken met kleding bij zich en een teil met een emmer en kookpot er in.

En een fiets zonder zadel....

De spullen werden achterin de laadbak gedaan en vrouw en kinderen kwamen bij mij achterin de auto.

Een kip werd nog gauw even bij het oudste ventje op schoot geduwd.

Die mocht ook mee.

De pastor zelf ging op de fiets door de stromende regen.

Bij hun nieuwe woning werden de spullen uitgepakt.

De pastor arriveerde even later.

Hij vertelde dat hij de vorige dag vroeg was vertrokken.

Ze hadden in Zomba overnacht. Twee dagen hadden ze niets gegeten.

Maar verder hadden ze geen problemen gehad.

Ze waren dankbaar dat het zo goed was gegaan.

De matron zorgde snel voor eten, zodat ze eerst hun hongerige maag konden vullen.

Wat zullen ze daar van genoten hebben!