Het Chichewa

10-12-2014 17:07

Ik voel me hier echt op mijn plek, maar er is één ding wat ik echt moeilijk vind en dat is
de taalbarriëre.

En vooral met de kinderen ervaar ik dat sterk. Zij kunnen nog geen Engels en dan merk je
dat je toch echt de taal nodig hebt om dingen duidelijk te maken.

Een extra stimulans voor mij om zo snel mogelijk de taal te leren spreken.

De collega's van het dagcentrum hebben wel in de gaten dat ik graag Chichewa wil leren. Dus
ze helpen mij echt. Ook mr. Chimkonde, de wachtman leert me veel.

Op de markt kan ik me al een beetje redden. Mukugulitsa bwanji? ( Voor hoeveel verkoopt u
het?)

Wodula (te duur!) en als ze je van alles willen verkopen zeg je gewoon: Sindikufuna ( ik
hoef het niet) of ( ndagula kale) Ik heb het al gekocht. Mulungu mawa mwina (misschien volgende week.)

Gisteren heb had ik een boek met  mooie platen over de
gelijkenis van de verloren zoon bij me.

Al gauw had ik alle kinderen die nog op het dagcentrum waren om me heen. Ik probeerde heel
eenvoudig te vertellen wat er op de platen stond. Er waren wat kinderen die
Engels konden. Zij hielpen mij.

Het was even een heel fijn moment waarop je contact met de kinderen maakt.

Dit hoop ik echt vaker te doen.

Inmiddels ben ik bezig om de boeken van Zie het verhaal te vertalen in Chichewa. De tekst
is kort, dus het is te overzien. Hier leer je echt veel van. En het is heelleuk om dat weer aan de kinderen voor te lezen.